Armeens diner 6 april

Op zaterdag 6 april vindt in de Oude Kerk Ermelo het Armeens diner plaats. Een gezellige avond waar u kunt genieten van Armeense specialiteiten. Eet u ook mee?

Naam: Armeens Diner
Locatie: Oude Kerk Ermelo
Datum: zaterdag 6 april
Tijd: 18:00 uur
Prijs: €25,00 p.p. (De opbrengst is volledig voor ons project)
Aanmelden: oudekerkarmenie@gmail.com of in de glazen gang van de Oude Kerk
Vermeld bij uw aanmelding naam en aantal personen.

Advertenties

Project Armenië officieel van start!

Vandaag is project Armenië officieel van start gegaan in de Oude Kerk in Ermelo. Twee weken geleden is er een kleine delegatie in Armenië geweest om het project te bezoeken en om te inventariseren wat de mogelijkheden zijn voor onze jongeren. Vandaag werd er in de kerk uitgebreid verteld over dit bezoek. Arie en Martijn hebben met foto’s laten zien hoe ons project er gaat uitzien.
Arie, Martijn en ds. Verbaan hebben een paar enerverende dagen beleefd in Armenië. Met veel nieuwe indrukken, cultuurverschillen en mooie momenten vertelden zij vol passie over de kerk in Ichevan, de huidige staat van de kelder en wat ons uiteindelijke doel is; de kelder veilig maken voor het gebruik als dagopvang voor arme kinderen.
Foto’s van het project zijn op de website te vinden op de pagina ‘Over’ en in de voorgaande berichten.

Na de kerkdienst was er de gelegenheid om met een kopje koffie of thee te luisteren naar meer details over het project. Er waren ook al veel jongeren aanwezig die hun interesse toonden of zich zelfs al direct aanmelden om deel te nemen. Ook de betrokkenheid en interesse van de gemeenteleden was duidelijk zichtbaar. Ons project wordt gedragen door de hele gemeente, van jong tot oud.
In Ichevan is er voor ons bezoek in oktober alvast een compleet hotel afgehuurd met plaats voor 24 man. Hoe mooi zou het zijn als we ook daadwerkelijk het hele hotel kunnen vullen met jongeren uit onze eigen kerk?

Het wordt wel steeds duidelijker dat het project wat we gaan doen ontzettend veel werk is. Er moet in een week tijd een complete kelder verbouwd worden zodat de kinderen een leefbare ruimte hebben voor de naschoolse dagopvang. Dit kost veel mankracht, maar ook veel geld.
Met de hele gemeente van de Oude Kerk gaan wij onze schouders onder dit project zetten. Binnenkort zullen de eerste acties zich aandienen, te beginnen met het Armeense diner.

Helpt u ons ook mee om de kinderen in Armenië een veilige opvangruimte te bieden?

Mocht u ons financieel willen steunen:
NL06 RABO 0317 7015 25
O.v.v. Oude Kerk project Armenië

Volgt u ons ook al op Facebook?
Oude Kerk Ermelo naar Armenië

Dag 4: Bijzondere kerkdienst in Ijevan en afscheid

Dag 4: zondag 17 februari
We hebben heerlijk geslapen in ons hotel, die we geheel tot onze beschikking krijgen van 19 t/m 26 oktober. Uiteraard gehorig, en heel anders dan thuis, maar dat is de charme. En omdat we in oktober toch het hele hotel hebben afgehuurd heeft niemand last van ons. We hebben ontbeten in een kleine ruimte die verwarmd werd met een gasfornuis dat aanstond. Het overvloedige voedsel van de dag ervoor was aanleiding voor een licht ontbijt. Om 10.00 werden we opgehaald door pastor Albert. We reden voorbij de kerk iets door richting een plein. Daar hebben we rondgelopen en zagen we een mooie kant van Ijevan, maar door de winter is alles grauw en dor. Met wat voorstellingsvermogen, een grote fontein met verlichting, volle terrassen en groene bomen zien we ons hier heerlijk ontspannen na een gevulde werkdag.
Bij de kerk aangekomen gingen Martijn en ik, nog wat meetwerk verrichten in ons “kelderproject”. We hebben nu een goed beeld, en zelfs een plattegrond.


Er waren ondertussen al veel kinderen voor de zondagsschool. Deze start in de “kerkzaal”. Een actieve beamer, een keyboard, 3 zangeressen en 2 enthousiaste jeugdwerkers maken er een feest van. Engels refrein kwam langs en op de bioscoopstoelen achterin de zaal vermaakten we ons prima.


Na deze bijeenkomst gingen de kinderen naar de bovenverdieping om te spelen. De moeders kregen een kringgesprek onder leiding van de vrouw van de dominee, Arev.
In de grote zaal kwamen de tieners bij elkaar. Weer zingen, bidden en d.m.v. toneelstuk kregen zij onderwijs. Alweer een stuk minder jongens, 2 stuks. Naar de kerk gaan is niet stoer in Oost-Europa, dus over het algemeen weinig mannen in de kerk. Alles wordt gedragen door sterke vrouwen, maar wel weer een mannelijke pastor.
Het buitenschoolse opvangprogramma met maaltijd, valt buiten de reguliere zondagsschool, wel zijn kinderen van het opvangprogramma bij de zondagsschool aanwezig. Maar vandaag is er dus geen maaltijd.


Toen kwam de eredienst, we werden als een kerkenraad/delegatie naar voren gebracht. Zo werden we onderdeel van een mooie verzorgde dienst, liederen die qua melodie bekend voorkwamen, en op een gegeven moment ga je gewoon meezingen. Tekstueel net zo vast als ze me thuis kennen, maar de verbondenheid was er. Ook het bidden blijft intens en door het zingen hoor je de intentie van geloven in Armenië.

Bert Dokter stelde ons voor en legde uit dat we met een groep jongeren in oktober terugkomen. Voor de meeste mensen is het heel bijzonder dat er mensen uit het buitenland komen. Ds. Peter Verbaan kreeg spreektijd en nam de hele preek voor zijn rekening. Naar aanleiding van een prent in de centrale hal van onze Rembrandt, de verloren vader/zoon van Lukas 15. Dit hoofdstuk werd gebeamerd en de verkondiging vertaald door Arev. Peter eindigde met de hoop dat de vertaling beter was als zijn Engelse vertolking. Een lachsalvo volgde.
De onvoorwaardelijke liefde van de vader voor een ieder, ongeacht waar je leeft, jong, oud, man, vrouw was de boodschap.


Na een gebed in het Engels van Peter was de dienst bijna afgelopen. Alle gemeenteleden die in januari tot deze dag jarig waren, werden naar voren gevraagd. We hebben lang zal ze leven meegeneuried en happy birthday gezongen. Een taartje met 1 kaars voor een “kerstkind” (6 januari) werd uitgeblazen en na de dienst allemaal aan de koffie en gebak. Bij de tieners werd ook gezongen en een cadeautje gegeven. Eenzame mensen/kinderen krijgen op deze wijze ook aandacht.
We kunnen nog genoeg leren van onze buitenlandse vrienden.

Martijn was alweer buiten bij het project en heeft nu ook de “kerkrentmeester” gesproken en alles komt goed. We zijn van plan om de trapafgang te voorzien van lichtdoorlatende (golf)plaat. Dit wordt aangevraagd bij de gemeente.
Tijd om afscheid te nemen, daarna tijd om in een mercedes, bestuurd door de Armeense Max Verstappen met een nieuw tijdrecord naar het meer van Sevan te scheuren. Er werd zelfs nog getoeterd achter ons, wat hem nog meer prikkelde. Deze vorm van “avontuurlijk” reizen blijkt het enige spannende in Armenië op onze trip.
Het meer van Sevan is één van de hoogst gelegen meren van de wereld, en we bezochten een eiland welke nu per weg te bereiken is omdat het waterpeil 20 meter is gezakt. Op het eiland staat een oude ruïne van 305 na Chr. en bestaande kerkjes die afgebroken en weer opgebouwd zijn. Ook mooie oude kruisstenen zijn er nog overgebleven. De omgeving is adembenemend mooi, bijna net zo mooi als de Ermelose heide bij de schaapskooi.
We hebben lekkere barbecue forel gegeten uit het meer. Zo kwam er langzaam (op ritje naar Jerevan na) een einde aan onze voorbereidende excursie naar Armenië.


Een ontwikkeld land, vol tegenstellingen arm/rijk, vol dromen, humor en trots. Telkens opkrabbelen van tegenslagen en vol onzekerheid. We kunnen meehelpen dromen te realiseren en arme kinderen te helpen kansen te krijgen bij de lokale kerken. En dat gaan we zeer geïnspireerd doen.
Nu gaat het belangrijkste beginnen, het hotel vol krijgen met de handen die de dromen willen realiseren en er willen zijn om aandacht te geven aan de bevolking, en ook weer vol indrukken in de bagage huiswaarts gaan. En nog belangrijker, de financiële middelen de komende maanden gaan verwerven d.m.v. diverse gezellige acties, verloting, maaltijd, dienstenveiling etc. Maar ook giften zijn welkom om ons direct te ondersteunen.
Zo wordt en is het een project van ons allemaal. En niet zoals het wel eens wordt benoemd, “het is jouw feestje”!
Bert Dokter bedanken we voor zijn Russische taal, voorbereiding en reisleiding. In Moskou gaan wij naar Dusseldorf, maar Bert gaat nog een aantal dagen naar Rusland om projecten in Tsjeljabinsk, Zlatoust en Oefa te bezoeken.
Zijn organisatie Mission Possible is bijzonder waardevol om kansarme mensen weer kansrijk te maken.

De terugreisdag, bespaar ik u als lezer. En ik meld me graag weer in oktober.
Namens Peter Verbaan en Martijn, die voor publicatie goedkeuring geven,

Arie

Dag 3: bezoek aan ons project in Ijevan

Dag 3: zaterdag 16 februari
Wederom hebben we om 9.00 ontbeten. Heerlijk zo’n Armeens eitje met zout, onbekend taartje en vers gebakken brood met zelfgemaakte jam. Een goede basis om aan onze reis te beginnen naar Ijevan. Met een AMAA chauffeur werden wij, met het stuur rechts, via een enorm “gat” in de weg veilig op de locatie gebracht. Elke wegbestuurder deed zijn best om de gaten in de weg te ontwijken. Het meest spannend was het voor Bert Dokter, die helemaal voorin op de linkerstoel alles op zich af zag komen. Gelukkig arriveerden we veilig in Ijevan. Pastor Albert heette ons welkom en al snel gaf het een vertrouwd gevoel.
De evangelische kerk bestaat 20 jaar en is zonder gemeenteleden begonnen. Een oude cinema doet dienst als kerk en krijgt komend jaar een upgrading. Meer ramen (waarvan 1 in de vorm van een kruis) en andere vloer en stoelen. Nu waan je je nog echt in een bioscoop. We gaan het morgen ervaren tijdens de kerkdienst waarin ds. Peter Verbaan ook een aandeel zal hebben. De vrouw van Pastor Albert (zij heeft in Ermelo, op conferentiecentrum “Dennenheul” aan de Paul Krugerweg tijd doorgebracht voor Youth for Christ) zal als tolk optreden.


Na een rondleiding door het gebouw met afzonderlijke ruimtes voor zondagsschool kwamen we bij ons project.
Tot nu toe worden de maaltijden en de buitenschoolse opvang voor de allerarmsten geregeld in de hal van de kerk voor de “kaartenverkoop” balie.
De wens is om de kelder, 20 jaar geleden de bar van de cinema, om te bouwen tot ruimte voor de doelgroep. En daarna uit te bouwen naar opvang voor 50 kinderen.
Een uitdaging waar we bij gaan helpen met onze groep. Onze handen jeuken en vooral Martijn wil gelijk beginnen. We hebben afgesproken dat wij gaan verbouwen en de lokale bevolking alles leeghaalt en afvoert. Zo lopen wij geen overbodige gezondheidsrisico’s.
We hebben veel vertrouwen in het netwerk van de pastor.


Het werd tijd om ons hotel op te zoeken en in te checken, waarna we verwacht werden in een tentje voor de lunch.
Het hotel voldeed aan onze basisverwachting en gelijk geheel gereserveerd voor de groep. Maximaal 25 bedden, maar creatief uit te bouwen.
Met een eetzaal etc. Daar werd een feest gevierd en we werden gelijk uitgenodigd……. fotomoment, maar we moesten verder.
In ons restaurant, hadden we genoeg aan een sauzijzenbroodje of broodje kroket gehad. Maar we zaten aan een compleet Armeens opgebouwd diner met een maaltijdsoep tot mixed grill en aardappelen.
Na dit gastvrije eetfeest ging de weg over 3 bergpassen naar Berd. In een VW Golf met geblindeerde ramen, met ons drieën op de achterbank en Bert voorin, nu op rechts.
Wederom een grensverleggende rit. Voor Bert ook eerste kennismaking met deze plaats Berd. Leuk dat we dit mee konden maken.
Een enthousiast vrijwillig damesteam en een pastor, keurig in pak verwelkomden ons en vertelden over hun “kerk”, een eigen aangekochte gemeenschapsruimte met weer een Buitenschoolse opvang 5 dagen in de week voor de armste kinderen. Wat een warmte in deze uithoek van

Armenië. En wat denk je…..een uitgebreid diner stond klaar waar de dames zich uren op voorbereid hadden. Een hele gezellige tijd hebben we gehad. Groepsfoto en weer terug. Het werd donker, zelfde bergpassen en VW Golf.
Spannender dan de heenreis, maar de humor hield ons standby.
We waren nog uitgenodigd bij pastor Albert thuis, waar een “lichte” maaltijd werd geserveerd. Wat een aandacht en naastenliefde is hier in Armenië. Dankbaar voor onze aandacht, maar niet beseffen wat ze aan ons geven in een aantal dagen.
Dus…….. lekker voor de derde keer alle lekkernijen van de Kaukasus tot ons nemen tot de grand finale. “Heel Armenie bakt” product, ging er bij een paar reisgenoten dubbel in.
Ook bij elke maaltijd vers fruit.
Alle onderwerpen zijn besproken vandaag. Maar het mooiste is dat we helder beeld hebben gekregen wat we in oktober kunnen gaan doen. En dat is heel veel.
Alleen als westerling hier zijn is al een naastenliefde cadeau, en onbeperkte werkzaamheden om de nieuwe generatie hoop te geven. En het geloof groeit hier in ieder contactmoment. Dat is eigenlijk de les van vandaag.

Tot morgen. Weer een nieuwe dag. Een eredienst in Armenië en terugreis langs het meer van Sevan een oud klooster.

Arie

Dag 2 in Armenië

De tweede dag van ons voorbereidend werkbezoek aan Armenië.
De wekker ging vroeger dan gedacht, het korte nachtje bracht ons naar het ontbijt van 9.00.
We hadden een afspraak om 10 uur met Harout, de directeur van AMAA (Armenian Missionary Association of America).
Vanochtend werden we afhankelijk van de WIFI van het hotel en de app van Bert Dokter. We hebben een uur gewacht langs de hoofdweg, alle soorten wegverkeer langs zien komen en CO2 voor een heel jaar ingeademd. De bestelde taxi’s in Armenië zeiden ja (via de app) en deden nee. Uiteindelijk hebben we de hoteleigenaar een taxi laten regelen. Een royale dikke warme Nissan reed voor en bracht ons iets verlaat bij het hoofdkantoor van AMAA, gesitueerd in de oude ambassade van Amerika. Het was een interessante kennismaking die inhoudelijk later zal worden toegelicht. De dag ervoor was de ambassadeur van Duitsland op bezoek geweest en vandaag onze belangrijke delegatie die een schaaltje Armeense bonbons leeg at.


We hebben nog een groepsfoto gemaakt met Armeense vlag.
Een chauffeur van AMAA bracht ons naar hun langstlopende project met buitenschoolse opvang voor kinderen uit arme gezinnen. Armine heeft ons met veel gevoel van naastenliefde uitgelegd hoe de kinderen 5 dagen per week eten krijgen. Letterlijk warmte en eigenwaarde opbouwen door hun talenten te gebruiken. Dansen, creatieve therapie en bijlessen van een professioneel team. Ook hadden we mooie gesprekken over hoe trots ze is op Armenië en hun nieuwe president en de hoopvolle toekomst.
Heerlijk fruit met de lunch gevolgd door een rondgang door gebouw, opgeknapt door aannemer Volker Wessels uit Nederland.


Na een groepsfoto weer naar de wachtende chauffeur. Hij bracht ons naar het Genocide museum met monument. Een plek waar je moet zijn geweest om de Armeense geschiedenis te begrijpen. Indrukwekkend en aan het eind van de rondleiding van de Engelstalige tolk is het niet meer discutabel of dit wel of niet heeft plaats gevonden. Beeldmateriaal en getuigenissen geven een schokkend beeld van de geschiedenis 1914-15 en de jaren erna.


Na deze ervaring die noodzakelijk is voor de inburgering werden we afgezet in het centrum van Yerevan. Morgen gaan we naar Ijevan, om ons project te bezoeken. We gaan dan met dezelfde auto, met het stuur rechts. Rare gewaarwording, maar lekker overzichtelijk voor de toeterende chauffeur. Het verkeer is chaotisch, maar went ook wel weer snel.
Nog heerlijk rondgelopen in het centrum van Yerevan en Armeens gegeten.
Het was een hele mooie, bewolkte dag met heel veel indrukken op en onderweg naar ons project.

Les van vandaag:
Armenië heeft veel armoede door corruptie, maar is weer opbouwen. Ze hebben sinds vorig jaar een nieuwe president, die als journalist al tegen corruptie streed. De president is geboren in Ijevan. Het vertrouwen is terug en de Armeniërs zijn een ontwikkeld, sterk en trots volk.
Het gaat ons stimuleren om de arme kinderen te helpen met het programma, ontwikkeld door AMAA en Mission Possible.

Tot morgen,
Arie

Voorbereidend werkbezoek aan Armenië – dag 1

Namens de werkgroep Armenië zijn ds. Peter Verbaan, Martijn van Wijk en Arie van Buuren samen met Bert Dokter van Mission Possible op een verkenningstocht naar Armenië. De komende dagen doen zij hier verslag.

Reisdag 1: Donderdag 14 februari
Om 6.30 zijn we vertrokken richting Dusseldorf. Alles liep voorspoedig en we lagen ruim voor op schema. We wisten dat er in Moskou haast geboden was in verband met een krappe overstap. Gezellig kletsend reed Martijn de grens over en regeerde de weg vanuit zijn cockpit. Alles verliep voorspoedig, tot net voor Oberhausen. File, alles muurvast. Naast een oprit zagen we een ambulance en een brandweerauto langskomen. Nu werd het toch spannend of wel wel op tijd zouden komen voor onze vlucht. Het vliegtuig zal niet wachten.
Toen de navigatie 9.45 aangaf werden we iets nerveus en zochten we contact met Bert Dokter van Mission Possible. Hij was reeds aanwezig in Armenië en gaf ons een Plan B en een telefoonnummer van Aeroflot. We hebben toch maar even naar Aeroflot gebeld om te zeggen dat we de intentie hadden om op tijd te zijn, maar dat dit door diverse factoren misschien niet zou lukken.
Op mijn beste “van Gaal” Engels heb ik informatie gegeven, maar weinig teruggekregen. Good luck was de boodschap. Nadat de file weer wat was opgelost gingen we weer rijden en we oefenden iets meer druk uit op de cockpit. Net voor aankomst wilde een Duitser onze auto nog een kusje geven, het ging net goed. Uiteindelijk waren we rond 9.45 bij de parkeerplaats. Autosleutel afgeven (is toch een leasebak, geeft makkelijk weg) en in de shuttlebus 2 minuten naar de vertrekhal. Het vertrouwen kwam weer terug.
Rond 10.35 vertrek. Controle bij handbagage en fouilleren verliep prettig, ik stond bijna in mijn onderbroek uit voorzorg. Martijn kon weer terug met zijn koffer door röntgenapparaat, hij had zijn iPad erin laten zitten en Peter heeft een competitie met Floris Pieter of je in plaats van 100ml flesjes ook met volle deodorant flessen door de controle komt. Dit keer dus niet, en dus belandde de halve toilettas in de vuilnisbak. Kortom kleine vertraging. Lekker spannend weer. Nog even door de paspoortcontrole en gas erop. Snel een bak verdiende koffie bij de gate en als 1 van de laatste boarden. Ach zeiden de mannen, hoeven we niet zo lang te wachten voor vertrek.
Na een prettige vlucht naar Moskou hadden we de uitdaging om in 20 minuten over te stappen op onze volgende vlucht naar Yerevan, Armenie. Ondanks onze inhaalmanoeuvres, versnellingen, snelle pascontrole en fouilleren is het niet gelukt. De eindsprint naar de gate en het vliegtuig daar nog zien staan aan de slurf gaf ons toch geen plaats. Terwijl een smekende, huilende Rus nog probeerde mee te komen, kregen wij onze boardingpas voor 4 uur later uitgereikt. Tijdverschil is 2 uur later in Moskou, dus 21.30 vertrek terwijl we 16.00 aankwamen en 16.45 konden vertrekken.
Ach, door het tijdsverschil maar koffie, Russisch bier, pizza en nog maar een donker bier. Cultuur drinken.


Het vakantiegevoel is duidelijk aanwezig en de ontspanning ook. Afwachtend wat de komende dagen zal brengen.
De berg Ararat kwam al ter sprake, waar de ark van Noach gestrand kan zijn. En nog meer mooie plekken.
Om 20.45 hebben we geboard en in een shuttlebus zijn we door half Moskou naar “Buitenveldert” gebracht. 20 minuten rijden in plaats van de slurf van 16.45. We worden rond 2.00 vannacht door Bert Dokter opgewacht in het hotel. Nog een uur extra tijdverschil maar we zullen het vannacht niet merken. Nederlandse tijd 23.00, maar morgen bij ontbijt van 8.00 wel (5.00 Nederlandse tijd).
Op dit moment vliegen we alweer een uur, nog anderhalf te gaan, volgens mij. Het is een hobbelige luchtweg tot nu toe.

Om 1.30 stond Bert ons op te wachten. Een taxi bracht ons veilig naar het hotel. Daar heeft Bert nog een heerlijk bakje “thee” ingeschonken en we hebben geproost op mooie dagen en de veilige vlucht.

De les van deze dag:
We kunnen het beste reizen zonder overstap met onze groep.
Dus naar Georgië en dan met de bus naar Armenië. Maar dit scenario spreken we morgen door met Bert. Zo leer je van elke dag.

Tot morgen.
Arie

Nieuw project! Armenië 2019

Het is een feit: Oude Kerk Ermelo heeft een nieuw project om naartoe te werken! In de herfstvakantie van 2019 hopen we weer met een groep jongeren op reis te gaan. Na tweemaal in Bulgarije te hebben gewerkt voor de Roma-gemeenschap gaan we het komende jaar een compleet nieuw avontuur tegemoet. 
Samen met Mission Possible willen we wat betekenen voor de gemeente in Ichevan, in het noorden van Armenië.

Kaart van Armenië; de plaats Ichevan is rechts bovenin te zien aan de grens met Azerbeidjan.

Vorige week vond er een informatiebijeenkomst plaats op de zolder van de Oude Kerk. Bert Dokter van Mission Possible Nederland kwam vertellen over Armenië, en wat wij daar als groep zouden kunnen doen. 
Er waren vanuit de aanwezigen allereerst wel wat vragen over de veiligheid en haalbaarheid. Armenië ligt toch beduidend verder weg dan Bulgarije, en volgens het ministerie van buitenlandse zaken zijn er regelmatig spanningen in het grensgebied met Azerbeidjan. Gelukkig kon Bert Dokter ons vertellen dat de plaats Ichevan, wat op de kaart vrij dicht bij de grens met Azerbeidjan lijkt te liggen, een rustige plaats is waar eigenlijk geen sprake is van spanningen. Vergeleken met onze Roma-projecten in Bulgarije is het zelfs veel veiliger omdat de mentaliteit van de bewoners heel erg anders is. In Ichevan wonen veel mensen die heel graag willen werken, maar door het zeer kleine aanbod aan (seizoens)arbeid vaak periodes werkloos zijn en het financieel heel zwaar hebben. 

Na het maken van diverse afwegingen hebben we besloten door te gaan met het project Armenië 2019. 
Aan wat voor project gaan wij werken in Ichevan, Armenië? 

De kerk van Ichevan organiseert een dagopvang voor kwetsbare kinderen uit de omgeving. Op het moment vangen zij 25 kinderen per dag op, maar zij willen dit aantal uitbreiden om meer kwetsbare kinderen een plaats te bieden. Kwetsbare kinderen krijgen op deze dagopvang de kans om zich te ontwikkelen. De kinderen krijgen een warme maaltijd, er is ruimte voor sport en spel, maar ook om onder begeleiding huiswerk te maken. Deze dagopvang is nodig om ervoor te zorgen dat de kinderen niet uitvallen op school en zich leren in te zetten voor de gemeenschap om zo de armoedecirkel te kunnen doorbreken. Door de dagopvang kunnen kinderen hun toekomstdromen verwezenlijken.

Een warme maaltijd in de dagopvang (hal van de kerk)
Creatieve activiteiten
Huiswerkbegeleiding

De dagopvang vindt momenteel plaats in de hal van de kerk, maar omdat de materialen elke dag moeten worden opgeruimd is dit geen handige plek. Ook wil de kerk graag meer kinderen kunnen opvangen. Onder de kerk bevindt zich een kelder, wat vroeger een café is geweest. De kelder staat al jaren leeg en is in een zeer slechte staat. Wij gaan als jongerengroep de gemeenschap helpen om deze kelder bruikbaar te maken voor de dagopvang. Ook is er een speeltuin bij de kerk die door de hele buurt gebruikt wordt. Deze speeltuin zullen we wat gaan opknappen zodat alle kinderen uit Ichevan hier veilig kunnen spelen.
Hieronder volgen een aantal foto’s van de huidige staat van de kelder.

Ingang naar de kelder van de kerk
Entree met een trap naar beneden
Binnen in de kelder
Sanitair
De staat van het plafond

Zoals duidelijk te zien is op bovenstaande foto’s is er voor onze groep aardig wat werk te doen. De kelder is in de huidige staat absoluut niet geschikt voor de dagopvang, en wij hopen daar verandering in te kunnen brengen. 
In het jaar 2019 gaat dit project centraal staan in de Oude Kerk in Ermelo. Met elkaar hopen we genoeg financiële middelen te verzamelen om deze klus te klaren. Wij hopen geld voor dit project op te halen met behulp van diverse acties die binnenkort op deze website komen te staan. Helpt u ons mee om dit project te doen slagen?